Ga naar de inhoud

Een persoonlijk verslag van een unieke tocht met de fluisterboot in de Biesbosch

Tekst en foto’s: Linda Manz

Het was een prachtige, zonnige dag met een strak blauwe lucht. Ik had een uitje met mijn ex-collega’s van de Egelopvang Papendrecht. We hadden een elektrische sloep gehuurd met ons vijven en dit was de perfecte dag daarvoor.

Ons beginpunt was het bezoekerscentrum van de Dordtse Biesbosch. Nadat we een drankje hadden gedronken, stapten we nog enigszins wiebelig en onwennig in de boot na een hele korte instructie. De enige man in ons gezelschap werd (uiteraard) aangewezen als schipper. Hij had het snel onder de knie, daarna nam ik even plaats aan het roer samen met nog een vrouwelijke collega.

De zon brandde in onze gezichten en we tuurden naarstig naar vogels en we hoopten een bever te zien. De natuur was prachtig, het water was echter troebel en het riet en de bomen deden ons een beetje denken aan een oerwoud en we genoten van de stilte om ons heen. Af en toe werd die stilte verstoord door grote dieselboten die een nare lucht verspreidden. Mensen waren aan het zonnen op hun grote boten.

Onderweg hebben we veel vogels gezien en gehoord: o.a. een zwarte zwaan, cetti’s zanger, tjiftjaf, zilverreiger, ijsvogel, pimpelmees, koolmees, jonge knobbelzwanen en wilde eenden. Een zeearend vloog als een grote zwarte stip boven ons hoofd, machtig om te zien. Ook buizerds zweefden hoog in de lucht.

We maakten onderweg een stop bij een steiger van de Sliedrechtse Biesbosch, een pad door het gras bracht ons naar een uitzichtpunt met veel water waarop veel vogels rustten en zwommen. Een stiltegebied voor vogels, niet toegankelijk voor het grote publiek.

Terug richting het bezoekerscentrum konden we nog genieten van het water en het groen om ons heen. We hadden er uiteindelijk drie uur vaartijd op zitten en tot slot proostten we met een drankje op deze bijzondere en geslaagde middag!