Vooraf legde Hans Bruning (gids in de Biesbosch) in het Streeknatuurcentrum de goniometrie rondom de eclipsen uit: “hoe staat de maan de zon in de weg en waarom maar zo zelden?” Want de volgende totale zonsverduistering is pas in 2135 in Nederland te zien. Tot die tijd moeten we het doen met veel minder grote verduisteringen. Bijvoorbeeld 49% op 2 augustus volgend jaar. Maar nu, op 12 augustus was er een verduistering van bijna 90%.
Bram maakte een duidelijk verhaal van een ingewikkeld bewegingspatroon in ons zonnestelsel.
Daarna liep de groep, gewapend met een zonnekijkglas, richting de (uit)kijkplaats met uitzicht over de polder.
Een deel van de groep ging tijdens de eclips toch even het bos in om te zien/horen wat de effecten op de planten en dieren (vleermuizen en vogels) zouden zijn. Maar in feite was het effect van de overblijvende 10% licht, vlak voor de normale zonsondergang, eigenlijk te klein om op te merken.
Ondertussen werd op de uitkijkplaats intensief de voortgang bekeken.
En zelfs de champagne met zoutjes, meegenomen door deelnemers, ontbrak niet.
Zo kunnen we terugkijken op een geslaagd en schitterend ‘once in a lifetime-event’.
