Vandaag mocht ik een middag meelopen met de Kerkuilenwerkgroep van de Natuur- en Vogelwacht Alblasserwaard. We gingen op pad om op verschillende locaties de jongen van de tweede leg van de kerkuilen te ringen. Een mooie gelegenheid om van dichtbij mee te maken hoe belangrijk het werk van de uilenwerkgroep is.
We bezochten vier adressen. Op twee locaties was er sprake van een succesvol broedsel. Daar werden maar liefst vijf en zes jonge kerkuilen geringd. Op een derde locatie lagen zes eieren, maar helaas bleken deze onbevrucht. Op het vierde adres waren de kerkuilen nog volop aan het broeden: daar lagen maar liefst negen eieren in het nest. Hopelijk levert ook dit nest binnenkort een mooi aantal jonge kerkuilen op.
Dat dit een goed kerkuilenjaar is, lijkt geen toeval. In de Alblasserwaard zijn momenteel opvallend veel muizen aanwezig. Voor een kerkuil, die grotendeels van muizen leeft, betekent dat een overvloedige voedselvoorziening. Daardoor zijn de omstandigheden dit jaar bijzonder gunstig om meerdere jongen groot te brengen en zelfs aan een tweede leg te beginnen.
Tijdens deze middag heb ik veel geleerd. Zo kreeg ik uitleg over het ringen van de jonge uilen en hoe aan de hand van verschillende kenmerken het geslacht kan worden bepaald. Ook kwam natuurlijk de bijzondere manier van vliegen van de kerkuil ter sprake. Een kerkuil kan vrijwel geruisloos door de nacht vliegen. Dat heeft alles te maken met de speciale structuur van zijn veren, waardoor het geluid van de luchtstroom sterk wordt verminderd. Ideaal voor een nachtelijke jager die zijn prooi zo geruisloos mogelijk wil benaderen.
Ook interessant was om te horen wat er uiteindelijk met alle verzamelde gegevens gebeurt. De gegevens van geringde kerkuilen dragen bij aan het onderzoek naar verspreiding, voortplanting, overleving en verplaatsingen van de soort. De informatie wordt onder andere gebruikt binnen het landelijke vogelonderzoek van Sovon Vogelonderzoek Nederland.
Maar misschien wel het leukste van de middag was het gezelschap zelf. De leden van de Kerkuilenwerkgroep delen niet alleen veel kennis en ervaring, maar ook de nodige humor. Tussen het ringen, meten en registreren door was er dan ook volop ruimte voor grappen en gezelligheid.
Een leerzame en bijzonder leuke middag. En met elf geringde jonge kerkuilen op twee adressen kunnen we voorlopig zeker spreken van een zeer succesvol kerkuilenjaar in de Alblasserwaard.
tekst: Koos Leeuwenstein
