foto: Linda Manz
Leo Marinissen is docent en gids en gespecialiseerd in libellen en juffers. Hij is een zeer bevlogen verteller en sinds 2008 houdt hij zich bezig met het observeren van het gedrag van libellen en juffers. Hij legde o.a. het verschil uit tussen libellen en juffers: libellen hebben grote “helikopterogen” met vleugels die naar de zijkanten en voorkant gaan. Juffers zijn kleiner en slanker dan libellen en hun vleugels staan naar achteren. De ogen van juffers bevinden zich aan de zijkant van de kop.
Libellen en juffers zijn vooral in het voorjaar te vinden in o.a. de Heemtuin en het Alblasserbos, Hardinxveld, Nieuwe Dordtse Biesbosch en De Elzen.
Het lantaarntje is een waterjuffer, de mannetjes zijn getekend. Bij libellen zijn de vrouwtjes niet getekend en nogal onopvallend. De grote keizerlibel eet de gewone libel op en pakt af en toe een koolwitje. De watersnuffer lijkt op een juffer en heeft een langgerekt lichaam met blauwe segmenten. De libellen en juffers lijden onder de droogte en de slechte waterkwaliteit. Veel vennen in Brabant zijn helemaal drooggevallen. De zwarte heidelibel is ernstig bedreigd en bijna verdwenen. Dit geldt ook voor de maanwaterjuffer en de speerwaterjuffer.
Bij de voortplanting, vindt de ei-afzet altijd plaats in het water. Het mannetje houdt het vrouwtje beet. De eitjes worden op zoveel mogelijk plekken afgezet. De Houtpantserjuffer zet de eitjes af in het hout. Er wordt een gaatje gemaakt in de bast van een boom. De larven vallen later in het water. Ga kijken in het voorjaar!
Alle bezoekers van de lezing waren geraakt door de levendige verteltrant van Leo en de benoeming door hem van de veelheid aan libellen en juffers. Aansluitend organiseert hij op zaterdag 29 augustus voor de Natuur- en Vogelwacht Alblasserwaard een excursie naar de Elzen, op zoek naar libellen en juffers.
Verslag: Linda Manz
